بسم رب الشهدا و الصدیقین

گاهی خداوند بندگان برگزیده‌ای را در میان مردم قرار می‌دهد تا با اخلاق نیکو، رفتار کریمانه و روح بزرگشان، درس انسانیت و مردانگی را به دیگران بیاموزند. شهید والامقام سردار مهدی نعمتی از جمله همین مردان الهی بود؛ مردی از جنس ایمان، فروتنی و اخلاص.

آن شهید عزیز که در چهاردهم بهمن‌ماه سال ۱۳۵۷ در تهران چشم به جهان گشود، عمر پربرکت خود را در مسیر خدمت به مردم و نظام اسلامی سپری کرد و به عنوان معاون اجتماعی سازمان اطلاعات فراجا، همواره منشأ خیر، آرامش و امید بود.

با چهره‌ای گشاده، کلامی دلنشین، رفتاری متین و دلی سرشار از صبوری، آرامش و مهر، در دل همکاران، دوستان و آشنایان جایگاهی ویژه داشت. معتقد، مقید، دل‌سوز و خوش‌بیان بود؛ نمونه‌ای روشن از اخلاق، نجابت و مردانگی. هر کس او را می‌شناخت، از بزرگواری، تواضع و صداقت او سخن می‌گفت.

شهید سردار مهدی نعمتی؛ آرام، صبور و سربلند. فروتنی در نگاهش موج می‌زد، مهربانی در کلامش جاری بود، استواری در عقیده‌اش زبانزد و آرامش در طوفان حوادث، ویژگی برجسته شخصیتش بود. خوش‌سیما، خوش‌بیان و دل‌سوز واقعی بود؛ انسانی که خدمت را نه وظیفه، بلکه رسالتی الهی می‌دانست.

سرانجام این مرد خدا در دوم تیرماه ۱۴۰۴، در پی بمباران ساختمان ستاد سافا، به آرزوی دیرینه خود یعنی شهادت نائل آمد و به جمع همرزمان شهیدش پیوست. پروازی سرخ که پایان زندگی زمینی او و آغاز حیاتی جاودانه در جوار رحمت الهی بود.

امروز یاد او نه تنها در دل خانواده و دوستانش، بلکه در خاطر همه آنان که از منش و رفتار نیکویش بهره‌مند شدند، زنده و ماندگار است. یادگاری ارزشمند از او، دختر گرامی‌اش است که بی‌شک به وجود پدری چنین بزرگ و شریف افتخار خواهد کرد.

شهید نعمتی، نماد مردانگی، اخلاص و خدمت صادقانه بود.

روحش شاد و یادش تا همیشه در قلب‌ها ماندگار.